Beeld (optica)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Een beeld in de optica is de plek waar de lichtstralen samenvallen die van een onderwerp afkomstig zijn en door een lens gebundeld zijn. Bij een onderwerp op voldoend grote afstand zal het beeld in het brandpunt van de lens gevormd worden, bij onderwerpen op kleinere afstanden zal het beeld verder van de lens afliggen.

In de meeste gevallen zal het beeld in een beeldvlak vallen dat min of meer cirkelvormig is. Afhankelijk van de toepassing kan er met het beeld het volgende gebeuren:

• Een luchtbeeld kan bekeken worden met een tweede lens, een oculair. Dit wordt toegepast bij microscopen, verrekijkers en telescopen.
• Het beeld kan op een vlak geprojecteerd worden, zie projector, beamer. Ook het matglas van spiegelreflexcamera's is zo'n toepassing.
• het beeld kan op een sensor vallen:
  • In de biologie valt het beeld van de ooglens op het netvlies
  • In de "chemische" fotografie valt het beeld op een film, waarna het door chemische bewerkingen permanent gemaakt kan worden.
  • In de "elektronische" fotografie kan het beeld door een beeldsensor omgezet worden, waarna het elektronisch bewerkt en opgeslagen kan worden als videobeeld of digitale foto.